Ja,Ja,Ja,

Ja Peter, daar stonden wij, inderdaad, dus, met de medereizigers van het busje, allemaal Iraniërs, die het week-end naar huis gingen, tússen twee stalen hekken, die op slot waren. Ik moest érg aan de gevangenen op Schiphol denken, die bij die brand geen kant op konden.
Verder ging alles heel vlug, vriendelijk en efficient.
Iran was weer heerlijk om te reizen, we waren nu in het Noorden, de provincies Oost-Azerbeidjan, Kurdistan, en West-Azerbeidjan.
Van alle aardige opmerkingen, die wij héél veel te horen kregen, staat met stip op 1 :
"Have a nice day, for ever !"
En nu weer een beetje "thuis"komen.